این نظر رو دوست خوب دوران کاردانیم گذاشته به قلم خودش اینجا می ذارم براتون


پردیس جان میدونی که چند وقتیه زدم توو کاره درس و کسب علم و دانش.

داشتم مطالبتو میخوندم رسیدم به جمله ی قشنگت"قبل از کلاس پیش مطالعه داشته باشیم"اینو توو دو سه ماه پیش که داشتم واسه کنکور میخوندمو به فلاکت افتاده بودم بهش رسیدم و با اجازت علتشو واسه عزیزایی که میان و نظرات رو میخونن میگم که کمکی باشه.
پیش مطالعه باعث میشه با مطلبی که میخواد آموزش داده شه آشنا شیم.جاهاییش که نامفهومتر هست رو بشناسیم و سر کلاس دنباله بدست اوردن سوالمون باشیم و با عشق درس دنبال میشه و اون لحظه مطلب توو ذهن تثبیت میشه دیگه.درصورتیکه بدون پیش مطالعه حتی ممکنه درس رو یاد بگیری ولی بدلیل اینکه فرصت واسه طبقه بندی آموخته هات نداری شاید مطالب رو قاطی کنی!
بعضیا مثله مریم هستن.بدونه هیچ سوالی ذهنشون همیشه آمادست تا حرفایی رو که استاد با کلی کش و قوس به حالتهای مختلف تکرار میکنه گوش کنن و یادشون بگیرن.
ولی بعضیا مثله منن.حوصلشو ندارن بدونه اینکه هدفی از مطلب داشته باشن درس رو دنبال کنن و در اینصورت بی تفکر جزوه رو مینویسن یا شایدم حوصله ی جزوه نوشتنم نداشته باشن و همش توو این فکرن که کی این ساعت کسالت بار میگذره و برن پی زندگیشون.
غافل ازینکه...
زندگی همونجاست!!!
و اینو وقتی میفهمن که مثله من دستشون از کلاسها کوتاه شده و بدون اطلاع از نکات ریز و کلیدی درس که معمولا تستای کنکورن,با یه مشت کتاب قطور که نمیدونی از کجاش شروع کنی یا جزوه ناقص خودشون یا جزوه های کپی شده از بچه ها که انقدر بدخطن و باید دوبرابر وقتیکه واسه فهم مطلب میزاری واسه کشف نوع خط بزاری مجبورن درس بخونن واسه کنکور کاردانی به کارشناسی
ولی ...
افسوس.
تازه موقع کنکور که میشه بچه ها میفهمن دانشگاه قیف برعکس نیست!(اینم در جواب 1 تجربه دوره دانشجوییت که اونم حق نوشتی خدایی)